Parkieten zijn kleine papegaaiachtigen met een lange staart ten opzichte van de lichaamslengte, de grasparkiet (Melopsittacus undulatus) is waarschijnlijk de bekendste. Van oorsprong is de grasparkiet een inheemse vogel uit Australië. Deze vogel wordt in veel westerse landen gekweekt en in gevangenschap gehouden.
Parkieten in Nederland
Sinds de jaren 1970 broeden er parkieten in het wild in Nederland. Drie soorten zijn goed onderzocht en daarover werd in 2025 door Sovon Vogelonderzoek Nederland uitgebreid gerapporteerd. Het gaat om deze soorten:
Halsbandparkiet
Het eerste gedocumenteerde broedgeval (buiten gevangenschap) dateert van 1968 in Den Haag. In de jaren 1980 breidde de populatie zich geleidelijk uit tot enkele honderden individuen. In Amsterdam werden in 1976 halsbandparkieten losgelaten in het Vondelpark. Rond de eeuwwisseling werden daar al 70 vogels geteld op vaste voederplaatsen.Vanaf de winter van 2004/05 werden door Sovon tellingen op slaapplaatsen georganiseerd. Uit deze tellingen bleek dat de vogel zich voortdurend (als broedvogel) uitbreidt zowel in aantal als in de ruimte. In de periode 2004/5 -2025 (20 jaar) is de populatie vervijfvoudigd, dat komt neer op een jaarlijkse toename van meer dan 8%. Er zijn nu 27.500 tot 28.000 individuen. De vogels komen voornamelijk voor in de parken van de grote steden Amsterdam, Den Haag, Rotterdam, Utrecht en Eindhoven, maar ook in kleine plaatsen door heel Zuid-Holland, de zuidelijke helft van Noord-Holland en het westen van Utrecht. Verder rukt de soort op naar Het Gooi, Almere en zijn er geïsoleerde populaties in Eindhoven, Veldhoven, Middelburg (Zeeland), Vlissingen en in Coevorden (Drenthe).